نکاتی در خصوص دل نوشته

دل نوشته ها همیشه مطلق و کامل نیستند ، در بسیاری از موارد ، احساساتی هستند که از درونِ گم و ناپیدای آدمی سرچشمه می گیرند و علاوه بر پیچیدگی خود ، می توانند با واقعیاتِ جامعه و تعامل انسانی و ارتباطات فردی، منافات داشته باشند . حتی کم نیستند دل نوشته هایی که کاملا با فطرت و ذات آدمی مغایر ، غلط و اشتباهند . می شود دل نوشته ها را بیشتر خصوصی و منحصر به فرد دانست که مالکیت آن با خالق آن است. حالا اگر دل نوشته موفق به ارتباط با مخاطب شد ، می شود از دو منظر بدان نگریست : 1/ اشتراک روحیات و سلایق نویسنده و مخاطب 2/ زیبایی شناسی که در ذات انسان از سوی خدای رحمان به ودیعه گذاشته شده است. (منظور ، واژه ها و چینش کلمات در دل نوشته ) نکته قابل ذکر این است که این ارتباط ممکن است فقط عمری به اندازه خوانش آن اثر داشته باشد و بس . یک مثال و تجربه : من بارها شده بعد از مطالعه یک دل نوشته ، لذت درونی و خوشایند برده ام، که احتمالا بواسطه احساسی بودن و اهل دل نوشته بودن من بوده و به هیچ وجه عمقی و تحلیلی و مفهومی به متن دل نوشته توجه نکرده باشم ، این واژگان زیبا و لطیف دل نوشته بودند که روح مرا نوازش د